!!ورود هر گونه دغدغه، ممنوع




دیروز استاد به عنوان اولین جلسه و برای ارزیابی فضای فکری بچه ها، از تک تک مون پرسید که منابع مطالعاتی تون در زمینه ی بحث های عقیدتی چی بوده تا به امروز؟

هر کس چیزی می گفت، 99 درصد که حتما اسم سخنرانی های استاد پناهیان رو می آوردن، یه عده ی زیادی هم اسم کتاب های شهید مطهری رو

چند نفر هم به اساتید دیگه اشاره کردن

اون لحظه اونجا یه حسرت عجیبی دلمو فرا گرفت... با خودم گفتم برف دونه! تو چند روز دیگه داره 27 ساله ت میشه... تو این 27 سال عمری که از خدا گرفتی، واقعا حق این بود که اینننننقد کم مطالعه ی دینی داشته باشی؟! این همه اساتید بزرگ و عالم در دنیای تشیع وجود داره، چطور ازشون کتابی نخوندی؟!

با خودم گفتم حالا علمای دیگه هیچی... چرا مث مردم عامه ی زمان انقلاب، که یهو شروع کردن به مطالعات ایدئولوژیک(که به نظرم یکی از بخش های بسیار جالب و تحسین برانگیز انقلاب ما بود)و عقیدتی، آثار دینی و عقیدتی بزرگان زمان انقلاب رو مطالعه نکردی تا به امروز؟ مث حضرت امام خمینی، حضرت آقا، آیت الله بهشتی، آیت الله مشکینی، علامه طباطبایی، شهید مطهری، آیت الله دستغیب، علامه محمدباقر صدر و ... آیا این بزرگان که حق بسیار بزرگی بر گردن ما دارن، حقشون نیس لااقل آثارشون رو مطالعه بکنیم؟! آیا قدرنشناسی از این بیشتر؟!

با این همه حسرت و تاسف برای خودم چه کنم...

توضیحات: خوشحالم که باز هم توفیق شد در خدمت این استاد بزرگ باشم و در کلاس های شیرین شون شرکت کنم... ان شاءالله خدا بهشون سلامتی و طول عمر بده و ان شاءالله بتونم شاگرد خوبی باشم و لااقل قطره ای از اقیانوس معارف اهل بیت رو کسب کنم... و در نهایت، ان شاءالله توفیق عمل داشته باشم... به حق حضرت مادر(س) ... آمین



[ سه شنبه 26 بهمن 1395 ] [ 07:44 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...