!!ورود هر گونه دغدغه، ممنوع

چند شب پیش دیدم مهران مدیری توی برنامه ی دورهمی یه بازیگر جوون رو آورد (بهرام افشاری) به عنوان مهمون و خب طبق کلیشه ی این برنامه شروع کرد به پرسیدن یه سری سوال ازش... مثلا اینکه احساس خوشبختی می کنی یا نه، چی راضی ت می کنه، هدفت چیه، اگه زمان برگرده چه اشتباهاتی رو انجام نمیدی، بهترین و بدترین خصوصیتت چیه و ...

و خب این بازیگر جوان هم در کمال صداقت به این سوالا جواب می داد. از وجناتش مشخص بود که صادقانه داره جواب میده. مکث می کرد، فک می کرد و بدون هیچ گونه نقش بازی کردنی، خیلی صادقانه جواب این سوالا رو می داد.

بعد از یه جایی به بعد یا یه حالت سرگشتگی برگشت گفت من تازه دارم به این چیزا فک می کنم... چه جالب... خودم نمی دونستم اینو درمورد خودم... میشه من بعدا یه بار دیگه بیام این برنامه؟ حس می کنم می خوام بیشتر فک کنم و ممکنه تغییراتی بکنم، بعدش دوباره میام همین سوالا رو ازم بپرسین... (نقل به مضمون)

گفتگوی مهران مدیری با بهرام افشاری در دورهمی ۲ فروردین ۹۹ | جدول یاب
ایشون که بازیگره... جای خود داره! بازیگرا سبک زندگی شون اصن پر از مشکله! اما این مشکلی که این بنده ی خدا داشت، متاسفانه مشکل بیشتر جوونای ماست تو این دوره زمونه. این که هیچ وقت در زندگی شون ننشستن یه بار برا همیشه درست و حسابی در مورد "خودشون" فک کنن.

زندگی مدرن روز به روز داره انسان رو از خودش دورتر می کنه... دوری انسان از خودش خیلی خطرناک تر از دوری انسان از خدا یا از انسان های دیگه ست... چون انسانی که خودش رو فراموش کنه، هرگز به هیچی نمی رسه... اینقد سرمشغولی های متنوع و جذاب برامون ایجاد کردن که اصن وقت نداریم به خودمون، برای خودمون و درمورد خودمون فک کنیم...

در سبک زندگی اسلامی به "خلوت کردن" خیلی تاکید شده... ینی یه مسلمون مومن و معتقد، باید حتما بخشی از شبانه روز رو برای خلوت کردن با خودش اختصاص بده... آیا ما این بخش رو در زندگی مون داریم؟
اگه نداریم، تو این سال جدید حتما اینو وارد سبک زندگی مون کنیم... ولو در حد 10 دقیقه در شبانه روز... بدون صحبت با کسی... بدون گرفتن گوشی تو دست... بدون انجام کار خاصی یا خوندن کتاب یا ... بشینیم فک کنیم... درمورد خودمون... خصوصیت هایی که داریم... نقطه ضعف ها و نقطه قوت هایی که داریم... مشکلاتی که در تعامل با بقیه یا در انجام کارهامون توی زندگی داریم...و علت های این مشکلات...

بعد یه مدت، می بینیم که به یه شناخت خوبی از خودمون رسیدیم... این خودشناسی در ایجاد یه رابطه ی موفق با خودمون (کشف استعدادها، علایق، تصمیمات درست و ...)، با بقیه (ارتباط با خانواده، همکارها، دوستان، جامعه و ...) و از همه مهم تر، با خدا و عالم هستی بسیار اهمیت داره.

یکی از جاهایی که این خودشناسی خیلی خیلی خودشو نشون میده، بحث ازدواجه... بارها به دوستان جوان گفتم که تا وقتی خودتو نشناسی، نمی تونی بفهمی چه کسی می تونه مکملت باشه. متاسفانه خیلی از گیج زدن های جوونا سر فرآیند ازدواج، بر می گرده به همین غریبه بودن با خود... .

نذاریم این عدم شناخت، تا سنین بالا طول بکشه... زشته طرف 30 و خرده ای سالش باشه و هنوز ندونه هدفش تو زندگی چیه، از زندگی چی می خواد، چرا بعضی کارا رو می کنه، چرا بعضی کارا رو دوس نداره، چرا با بعضی آدما مشکل داره، چرا داره می دوهه، به کجا داره میره و ...

یاد بگیریم و به نسل بعد هم یاد بدیم که برای خودشناسی تلاش کنن... سود این کار، اول برای خودشون و بعد برای جامعه ی اطرافشون خواهد بود.



[ یکشنبه 17 فروردین 1399 ] [ 09:00 ] [ *برف دونه* ]

[ تحلیل و نظر() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات