تبلیغات
!!ورود هر گونه دغدغه، ممنوع





!!ورود هر گونه دغدغه، ممنوع




خدایا... یادته؟

من خودمو برای یه جنگ تمام عیار آماده کرده بودم...

اما تو نذاشتی حتی یه گلوله شلیک بشه!



[ چهارشنبه 15 فروردین 1397 ] [ 10:02 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...

بهترین آدمای دنیا اونایی ان که همزمان باهوش و صادقن...

به نظرم بهتر از اینا، نمی تونی پیدا کنی...

چون اینا اینقد باهوشن که نمیذارن کسی فریبشون بده ولی اینقد صادقن که هیچ وقت کسیو فریب نمیدن.



[ دوشنبه 13 فروردین 1397 ] [ 19:27 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...

این مردها هیچ وقت نمی فهمن که ایده ی غذا درست کردن، خیلی خیلی خیلی سخت تر از خود غذا درست کردنه!!!! :|

تمام مردهای زندگی من همین مدلی بودن!! اه!!

توضیحات : البته من فقط دو تا مرد تو زندگی م داشته م و دارم: یکی بابام، یکی هم همسرم! :))))) ولی به هر حال خیلی از خانم ها این حرف منو تایید می کنن! مگه نه؟! :)(((

توضیحات : روز مرد مبارک 



[ شنبه 11 فروردین 1397 ] [ 14:01 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...

این پست رو به طور اختصاصی می خوام خطاب به محمدحسین مهدویان، سید محمود رضوی، ابراهیم امینی و کل گروهشون در ساخت فیلم لاتاری بنویسم:

آخه لامصبا! شماها چرا اینقدددددد خوب فیلم می سازین؟!!! با اینکه اینقد جوونید همه تون و هنوز تجربه ی زیادی در فیلم سازی ندارید؟!!!

سوژه ناب

دیالوگ ها عالی

فیلمنامه محشر

فیلم برداری توپپپپپپپ

داستان پر از هیجان

تاثیر فرهنگی بالا

اول فیلم عاشقانه

آخرش حماسه

...

آخه این چه وضعشه؟!!!

یاد بگیرن اونایی که چند دهه تجربه ی فیلم سازی دارن و کلی ادعاشون میشه تو سینمای ایران...یاد بگیرن!

من افتخار می کنم به این رویش های جوان در سینمای ایران... عمیقاً افتخار می کنم.

Image result for ‫لاتاری‬‎

دیشب ساعت 10 و ربع تو سینما ماندانا شاهد فیلم پرهیجان و بسیار زیبای لاتاری بودیم. چند بار وسط فیلم تمام سالن از فرط هیجان برای کاراکترهای فیلم از ته دل کف زدن! فقط می تونم بگم آب دستتونه بذارین زمین برین ببینین این فیلم رو... با دوست ها، با خانواده، با همسایه، با رفقا، با فامیل! این فیلم محشر رو از دست ندید. اینو کسی داره میگه که خیلی رو تایید فیلم ها مته به خشخاش میذاره!

در ضمن، جشنواره فجر بره بمیره با این داوری کردنش! به این فیلم اگه جایزه ندادن، دیگه به کی جایزه دادن؟!! طرف میاد میگه آخه ما داورا با اصل داستان مخالف بودیم!آخه به شما چه! شماها کارشناس #سینما هستین، کارشناس حوزه ی امنیت یا علوم سیاسی یا روابط امور خارجه یا امور اجتماعی یا کارشناس حوزه ی خانواده که نیستید که آخه! نخود هر آش!! :| بعدشم از داستان خوشتون نیومد، فیلم برداری محشرشم جایزه نداشت؟! بازی بازیگرای فوق العاده شم جایزه نداشت؟؟ صدابرداری شم جایزه نداشت؟! دِ آخه معلومه از چند جهت سوختید با این فیلم!

لاتاری جایزه شو از مردم و از خدا خواهد گرفت ان شاءالله

توضیحات: حتی 5 دقیقه از این فیلم رو نمیشه برا کسی تعریف کرد! لو میره! اینقد که دُز شوک و سورپرایز فیلم بالاست!!! هیچی نمی تونم بگم.... حیفه فیلم شهید میشه... خودتون برین ببینین! برین ببینین و کیف کنین و به همه معرفی کنین.  




باورم نمیشه امروز 28 سال میشه که از خدا عمرِ این دنیایی گرفتم... چه ناسپاس بودم در حفظ این امانت مهم الهی... 

این قافله ی عمر عجب می گذرد...



[ پنجشنبه 24 اسفند 1396 ] [ 06:20 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...

امسال جالب شد که 8 مارس مصادف با روز جهانی زن، یا به تعبیر صحیح تر، روز جهانی جنبش مطالبه ی حقوق زنان، مقارن شده با میلاد حضرت زهرا(س)، که در ایران روز زن نام گذاشته شده. به همین دلیل این روزا هم از طرف دوستان داخلی تبریک روز زن رو دریافت می کنم هم از دوستان خارجی :)

روز جهانی زن که میشه یه عده شروع می کنن به نشر مطالبی که زن ها قدرتمندن و زن ها قوی هستن و زن ها نیازی به مردها ندارن و از اینجور چیزا! میلاد حضرت زهرا هم که میشه، یه عده شروع می کنن به این که زن باید عفیف باشه و زن باید نجیب باشه و زن باید حجاب داشته باشه و از این حرفا.

به این بهانه، می خوام یه نیم نگاهی باهم داشته باشیم به بحث مفصل زن در انواع تفکرهای جهانی.

.

.

.

اساساً در جهان دو نوع تفکر در مورد زن وجود داره:

1-      یک تفکر که زن رو جنس پست تر و بی ارزش تر (نسبت به مرد) می دونه و اساساً اون رو طفیلی مرد و به عنوان جنس دوم به حساب میاره. در این تفکر، زن نجیب و باحیاست، صورتش پر از شرمه، در دسترس مردهای غریبه نیس، به راحتی نمیشه به دستش آورد، تو متن جامعه دیده نمیشه، اما در عین حال فقط با مرد معنا پیدا می کنه، و هیچ استقلال شخصیتی و هویتی نداره؛ اجازه ی علم آموزی، اجازه ی حضور در میادین ورزشی، علمی، آموزشی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نداره؛ اجازه ی تصمیم گیری و تاثیرگذاری در جامعه نداره. این تفکر متحجّرانه همواره در بخش وسیعی از جوامع بشری بوده و هنوزم در بسیاری از کشورها، خصوصاً کشورهای آسیایی، آفریقایی و آمریکای لاتین دیده میشه.

2-      یک تفکر که تفکر نوین تری هست، زن رو در ظاهر برابر با مرد میدونه و اجازه میده که مث مردها ورزش کنه، مث مردها تحصیل کنه، مث مردها در جامعه حضور داشته باشه، مث مردها وارد اقتصاد و سیاست و علم و هنر و ... بشه. اما در این تفکر زن فقط وقتی اجازه ی این کارها رو داره که برهنه بشه و جنسیت زن در اولویت باشه نه شخصیتش. به عبارتی در این تفکر، زن مجبوره مورد مصرف همه ی مردان قرار بگیره تا بتونه مستقل باشه. پایه گذار این تفکر-که ریشه ی فمنیسم هست- غربی ها بودن، چرا که قبل از اون، مردهای غربی در مورد زن ها تفکر شماره 1 رو داشتن و به دلیل ریشه های مسیحیتی این تفکر(در مسیحیت زن جنس پست تر نسبت به مرد دونسته میشه)فک می کردن که تفکرشون درسته. اما کم کم با اعتراض و بیداری زن ها مواجه شدن و از طرفی سرمایه گذارها و کارخونه دارهای غربی هم دیدن این تفکر جدید، بیشتر به نفعشون هست، چرا که اولاً زن ها رو می تونن به عنوان نیروهای ارزان قیمت برای کار تو کارخونه ها استخدام کنن(تاریخ اروپا در این برهه از زمان واقعا وحشتناکه) و ثانیاً زن ها وقتی در معرض دید قرار بگیرن، طبق غریزه شون شروع می کنن به خودنمایی های افراطی و خودنمایی منجر به مصرف گرایی میشه و مصرف گرایی ینی سود بیشتر! سیاستمدارها هم بدشون نمیومد زن ها مدرن بشن... چون با این کار فحشا و از هم گسیختگی خانواده ها بیشتر می شد و مردم سرگرم می شدن و کسی دیگه کاری به قوانین و حکومت و چپاول مسئولین و اینا نداشت.

در یکی دو قرن اخیر غرب خودشو کشت تا بتونه این تفکر رو در مورد زن به دنیا صادر کنه و تا حدی هم موفق بوده. رسانه، اصلی ترین ابزار اشاعه ی این تفکر بود. به همین دلیل بیشتر می خوام در مورد این تفکر صحبت کنم. تفکری که کم کم زن های غربی آسیب هاش رو دارن تازه درک می کنن و آروم آروم دارن ازش فاصله می گیرن و دنبال یه تفکر سومی هستن برای مصون بودن.

در تفکر غربی، بدن زن، مسئله ی اصلی هست. در ظاهر، اون می تونه مث مردها وارد عرصه های عمومی بشه اما حق نداره مث مردها، شخصیت یا استعدادهاشو در اولویت قرار بده. او همچنان در خدمت هوس مردانه قرار داره. مثلاً در عرصه ی مسابقات ورزشی، می تونه در مسابقات شرکت کنه، ولی نمی تونه مث مرد، فقط خلاقیت یا توانایی شو به رقابت بذاره، بلکه باید لباس های نیمه برهنه یا تحریک برانگیز بپوشه تا به بهانه ی ورزش ،مرد لذت ببره. (شما به عنوان نمونه یه نگاهی به قوانین لباس های ورزشی در ورزش ژیمناستیک، والیبال ساحلی، فوتبال آمریکایی و دومیدانی بندازین!) در عرصه های سیاسی یا مراسمات رسمی، زن می تونه شرکت کنه، ولی نباید مث مردها لباس بپوشه! مردها لباس های رسمی شون پوشیده ست ولی زن ها روز به روز باید برهنه تر بپوشن! در عرصه های اداری و اقتصادی و اجتماعی هم به شکل های گوناگون همین مسئله حاکمه. ینی غرب، همچنان به شیوه ای بدوی معتقده که زن برای لذت مرد آفریده شده بنابراین حتی وقتی که در اجتماع و دوشادوش مردها به صورت زن مدرن فعالیت می کنه، باز باید بُعد جنسیتی ش در اولویتش باشه!

زن ها در تفکر شماره 1 ناراضی هستن و می دونن که تحت ستم مردها هستن ولی کاری از دستشون بر نمیاد. اما در تفکر شماره 2 یا همون تفکر غربی، زن ها ظاهراً راضی و خوشحال هستن و فک می کنن آزاد و مستقل هستن و با مردها برابر شدن! اما نمی دونن که چه بلایی داره سر هویت زنانه شون میاد. در این تفکر، زن ها برده ی مردها شدن، اما به شکلی نامحسوس!

با ترویج برهنگی زن در ملاء عام و در دسترس قرار گرفتنش، در یکی دو قرن اخیر، طبیعتاً میزان تجاوزات و بی احترامی ها به زن توسط مردهای غریبه افزایش پیدا کرد و زن ها مجبور شدن جنبش هایی در اعتراض به خشونت علیه زنان راه اندازی کنن! کم کم زن ها عادت کردن که هر مردی رو تجاوزکار و خشن و در واقع دشمن زن ها ببینن! (حتی پدر و همسرشون رو!) بنابراین در جبهه ی مقابل مردها قرار گرفتن!

نتیجه این شد که زن ها در این فرهنگ دائماً در حال دو رقابت سنگین هستند:

1-      رقابت با سایر زن ها در جذب مردها (و این ینی مصرف گرایی بیشتر و از خودِ انسانی فاصله گرفتن و تنزل دغدغه های اصلی و مهم زندگی انسانی و همچنین کمک به هوسرانی بیشتر مردها)

2-      رقابت با مردها در خانواده و اجتماع (و این ینی عدم توجه به ظرفیت های زنانه)

در هر دوی این رقابت ها که زن غربی دائماً باهاش درگیره، مسئله ی جنسیت اولویت اوله! نه روح و انسانیت و استعدادها و ظرفیت های وجودی زن! بنابراین زن غربی دائماً در کشاکش جنسیتشه و فرصتی برای تفکر در خودش و زیبایی هاش و خواسته هاش و علایقش و از همه مهم تر، روح زنانگی ش نداره!

دلم برای زن غربی خیلی می سوزه... اون ها خیلی چیزا رو در این یکی دو قرن از دست دادن... ظاهراً آزادن (چون رسانه هاشون می خوان ما اینطور فکر کنیم) اما مجبورن با مد پیش برن، مجبورن با رسانه همسو بشن، مجبورن در یکی از این دو رقابت(یا هر دوش) قرار بگیرن، مجبورن اثبات کنن که اون ها هم آدمن! مجبورن برای تمام کارهاشون مردها رو معیار قرار بدن، مجبورن از همسر شدن و مادر شدن به معنای واقعی فاصله بگیرن، مجبورن تمام بار زندگی رو به تنهایی به دوش بکشن(چون حمایت های مردانه رو از دست دادن)، مجبورن دائماً به بدنشون توجه کنن، و وقتی که سنی ازشون گذشت، به خودشون میان و می بینن که هیچی براشون باقی نمونده، نه زیبایی و فریبایی که در رقابت با سایر زن ها اونا رو پیروز کنه و نه قدرت و توانایی کاری که در رقابت با مردها اونا رو موفق کنه!

به عبارتی زن مدرن، خواست مرد بشه، اما نه مرد شد و نه زن موند!

اما اسلام یک نگاه و تفکر سومی رو برای زن ها ارائه داد. تفکری که نه اجازه میده زن، سنتی و بی سواد و بی فکر و محجور و مورد سختگیری های ستمگرانه ی مرد باشه و نه اجازه میده کرامت و شخصیت و هویت مستقل زن، مورد بهره برداری و هوسرانی های مرد قرار بگیره. اسلام نه اجازه میدن زن حذف بشه و نه اجازه میده مصرف بشه.

در الگوی زن مسلمان، زن با انسانیت خودش وارد عرصه ی اجتماعی، سیاسی، علمی، هنری، اقتصادی و ... می شه، نه با جنسیتش. اسلام می خواد جنسیت زن، فقط در خلوت خانوادگی ش معنا داشته باشه و در جاهای دیگه دیده نشه. وقتی زن با جنسیت خودش وارد جامعه می شه، بدن اون مسئله ی اصلیه. اما وقتی زن با عفت و کرامت و به صورت پوشیده وارد اجتماع می شه، روحش میشه مسئله ی اصلی، نه بدنش؛ و به مردها فرمان می ده که به من به عنوان یک انسان نگاه کنید نه یک ابزار مصرفی. در واقع حجاب حق زن و محدودیت برای مردهاست. چون مرد ذاتاً و فطرتاً می خواد زن رو مجانی استثمار جنسی کنه، ولو در حد یک نگاه، بدون برعهده گرفتن هیچ گونه مسئولویت اخلاقی و حقوقی! و اسلام این اجازه رو به مرد نمیده. (البته این که چرا خدا مردها رو اینجوری آفریده، خودش جای بحث داره که اینجا مجالش نیس)

بنابراین در جامعه ای که زن ها و مردها با تفکر اسلامی زندگی کنن، مردها هرگز علیه زن ها خشونت به خرج نمیدن. وقتی خشونتی نباشه، دشمنی و رقابت معنا نداره. در  چنین تفکری، مرد و زن در دو جبهه ی مخالف و دشمن هم نیستن، بلکه مکمل همند. چه در خانواده و چه در اجتماع. زن، زن می مونه و مرد، مرد می مونه و هر دو انسان! بنابراین رقابت بین این دو، معنا نخواهد داشت مگر در ایمان و تقوا.

در تفکر اسلامی زن ها در رقابت با همدیگه هم قرار نمی گیرن چرا که اسلام اجازه ی تنوع طلبی و هوسرانی رو به مردها نداده بنابراین زن ها مجبور نیستن برای دلبری از مردها، با هم رقابت کنن و درگیر مسائل جنسیتی و مصرف گرایی بشن. هر زنی خودش رو دوست خواهد داشت و هر مردی، به همسر خودش اکتفا خواهد کرد.

در نتیجه میشه گفت نه حذف زن، نه مردستیزی و نه رقابت زن ها با هم و زن ها با مردها، اینا هیچ کدوم مفاهیم اسلامی نیستن و در تفکر اسلامی جایی ندارن.

اسلام با دقت مسئله ی جنسیت زن در خانه و خانواده و مسئله ی جنسیت زن در اجتماع و عرصه ی عمومی رو تبیین و مدیریت کرده که واقعا هر چی بیشتر در موردش مطالعه می کنم، حقیقتاً بیشتر شگفت زده میشم و با خودم میگم کاش می شد این تفکر متعالی اسلام در مورد زن رو به همه ی زبان های دنیا ترجمه کرد و به گوش تمام زن های عالم رسوند تا بیدار بشن و از این ظلم و ستمی که توش هستن و خودشون خبر ندارن، نجات پیدا کنن. امروزه زن های غربی، در خانواده نه لذت معشوقه بودن رو می چشن، نه لذت کرامت و شرافت زنانه رو. نه در جامعه امنیت جنسی و روانی دارن، و نه کرامت انسانی. هیچ تضمینی نیس که مردهاشون تا آخر حامی اون ها باشن، و هیچ تعهدی در قبال اون ها ندارن. سایر مردهای جامعه هم هیچ احساس مسئولیتی نسبت به اون ها ندارن. (فقط سر همین بخش، میشه کلی پست نوشت... یه نگاهی به آمار جهانی در مورد خشونت های خانگی علیه زنان، بچه های بی پدر، سقط جنین، خیانت های جنسی، روسپی گری، تجاوزات جنسی در محل کار، فحشا در بین سیاستمداران و هنرمندان، برده داری جنسی، قاچاق زن و دختر، فاحشه های مرد!! و ... زن های مجرد سن بالا بندازین تا ببینید چه فاجعه ای داره در غرب رقم می خوره و باز زبونشون درازه که شماها حقوق زنان و حقوق بشر رو رعایت نمی کنید!!!)

اسلام یک دید بسیار مترقی نسبت به زن داره که واقعا حیرت آوره. (و غرب سال هاست داره تلاش می کنه با فرافکنی نذاره این دید مترقی به مردم دنیا برسه چرا که هر انسان عاقلی اگه خوب این مسائل رو بفهمه، متوجه میشه که این تفکر چقد به نفعشه نسبت به سایر تفکرات در مورد زن) نکات خیلی مهم و زیادی در مورد زن ها –به عنوان نصف جامعه- در اسلام وجود داره که برای هر کدومش میشه کتاب ها نوشت. اینجا فقط به چند تاشون خلاصه و موردی اشاره می کنم: (در مورد هر کدومشون علاقه داشتید، بگید توصیح مفصل تر بدم)

-          در اسلام خداوند مسیر تکامل انسانی و رسیدن به خدا رو برای زن و مرد یکی میدونه... اعمال نیک و حسنه رو برای زن و مرد یکی میدونه... وظایف اجتماعی و دینی رو برای زن و مرد یکی می دونه. به عبارتی از نظر معنوی هیچ تفاوتی بین شون نیس و بیشتر احکام الهی برای هر دوشون یکسانه.

-          خداوند در قرآن خطاب به مردها می فرماید: «عاشروهنّ بالمعروف». معاشرت به معروف ینی رعایت اخلاق انسانی و انصاف نسبت به زن، ینی احترام به زن و عواطف اون، احترام به استعدادها و نیازهای زن، و ... قرآن حتی در مورد طلاق از مردها رعایت انصاف و اخلاق رو می طلبه. طبق قرآن دادن نفقه و مهریه به زن ها هم باید بدون منت و با احترام باشه و مرد حق نداره فشار روانی به همسرش وارد کنه تا از حقوق مالی ش بگذره. اینقد حدیث و آیه داریم در مورد مراعات و احترام و محبت شوهر به زنش و وظایف شوهر نسبت به زنش که حد نداره. حیف که این ها رو بهمون هرگز نگفتن تو کتاب های درسی یا در بیلبوردهای شهری!

-          در نگاه اسلامی زن مسئولیت اقتصادی نداره ولی حقوق اقتصادی داره. اون حق داره کار کنه و درآمدش مال خودش باشه اما مرد حق نداره همسرش و فرزندانش رو از درآمدش محروم کنه. قوام بودن مرد نسبت به زن که در قرآن اومده، به این معنیه که مرد باید از نظر اقتصادی و امنیت تکیه گاه زن باشه. این به این دلیله که سهم مرد در به وجود اومدن انسان، سهم کم تری هست نسبت به سهم زن. به همین دلیل، اسلام فشار اقتصادی رو از دوش زن برداشت. مسائلی مث دیه و ارث هم در همین راستا تعریف میشه در اسلام.

-          مسئله ی حضانت فرزند برای پدر، یک حق برای زن و یک محدودیت برای مرد محسوب می شه تا اتفاقی که الان در غرب بسیار رایجه برای زن مسلمان نیفته (ینی تعداد بسیار زیاد فرزندان بی پدری که مادر بیچاره باید کل خرج بچه رو بده یا بچه رو بسپاره یتیم خونه تا بتونه بره پی زندگی ش) بحث نام خانوادگی پدر برای فرزند هم در همین راستا تعریف میشه.

-          حجاب، حق زن و محدودیت برای مرده. چرا که زن(به دلیل خلقت زیبا و جذابش)اگه خودش رو نپوشونه، ناخودآگاه در جامعه همه به فریبایی و جنسیتش توجه می کنن و مورد سوءاستفاده و مصرف قرار میگیره. بنابراین زن وقتی خودش رو می پوشونه، تازه از نظر اجتماعی با مرد برابر میشه و فقط نگاه انسانی رو به خودش جذب می کنه. به همین دلیله که همیشه در همه جای دنیا، بیشترین طرفداران برهنگی زن ها در اجتماع، مردها بودن!! اسلام در کنار دستور به پوشش زن، دستور به کنترل نگاه مرد هم داده تا این دو دستور در کنار هم، جامعه رو از فضای جنسیتی خالی کنه و فعالیت های جنسیتی صرفا محدود به داخل خانواده بشه.

-          مسئولیت اصلی تربیت انسان بر عهده زن گذاشته شده چرا که خدا در فطرت زن اون حوصله و صبر و محبت و رحمت رو قرار داده که بتونه انسانی رو تربیت کنه. اگر زنی، فرزندش رو از محبت و تربیت مادرانه محروم کنه، هیچ احدی نمی تونه جای اون رو برای فرزندش پر کنه. اسلام برای مقام مادر اینقد ارزش قائل شده که واقعاً ذکرش اینجا نمی گنجه. قدرت مادرها در تعیین روند کلی جامعه بسیار تاثیرگذاره. در جامعه ای که مادرانش مشکل داشته باشن، اون جامعه جامعه ی خرابی خواهد شد.

-...

نکات زیاده، بحث مفصله، مطلب واقعاً مطلب مهمیه... من واقعا تلاش کردم خلاصه بیان کنم و هنوز معتقدم نتونستم حق مطلب رو ادا کنم!

ان شاءالله تصمیم دارم سر فرصت این مطالب رو به انگلیسی هم ترجمه کنم تا شاید بتونم حرف اسلام رو به چند نفر از بانوان خارجی برسونم لااقل. هرچند مطمئنم که بانوان خودمون هم هنوز خیلی از این چیزا رو نمیدونن.

سال هاست غرب تلاش کرده شعارهای مطالبه برای حقوق زن رو با قالب های فمنیستی –این مکتب کثیف هرزه- به خوردِ مردم ناآگاه دنیا، مشخصاً زنان مسلمان- بده تا نگاه ها به ظلم های زیادی که داره بر سر زنان غربی میاد، معطوف نشه. تمام این مطالبات که تحت عنوان درخواست برای حقوق زنان در جوامع غربی و به تبع اون، در جوامع اسلامی مطرح میشه، در واقع حقوق مردهاست!! ینی با انجام اون ها، محدودیت های مردها برداشته میشه و مردها منتفع میشن! در واقع این مطالبات، زنانه نیس، بلکه کاملاً مردانه ست. و من بسیار متاسفم که سیاستمداران و دیپلمات های ما خواب تشریف دارن! که اگه نداشتن، دائما در مجامع بین المللی به جای اینکه از خودشون دفاع کنن، اون ها رو به چالش می کشوندن و اون ها رو به نقض آشکار حقوق بشر و حقوق زنان محکوم می کردن!

به امید آگاهی و هشیاری تمام زنان عالم و رسیدن به مقام باکرامت انسانی در تمام جوامع...



[ جمعه 18 اسفند 1396 ] [ 14:14 ] [ *برف دونه* ] تحلیل و تفکر

بیشتر مردم معنی صحیح هوای نفس رو نمی دونن و فک می کنن هوای نفس فقط شامل فحشا میشه! بنابراین خودشونو جزء اون دسته از آدمایی نمی دونن که از هوای نفسشون پیروی می کنن! اما اشتباه می کنن!

هوای نفس چیز خیلی خطرناکیه که مبارزه با اون هدف اصلی زندگی بشریته و خداوند از اون به عنوان دشمن اصلی و پنهان یاد کرده؛ چرا که این مبارزه با هوای نفسه که بین انسان با حیوان تفاوت ایجاد می کنه؛ و ما اومدیم به این دنیا که آدم باشیم! (همین سه تا جمله ای که گفتم یه پست جدا می طلبه! اگه خواستی، بگو بنویسمش)

در قرآن آیات زیادی در مورد خطر پیروی از هوای نفس وجود داره و در بعضی جاها به طرز ترسناکی خدا صریحا می فرماید که هدایت سلب میشه از کسایی که پیرو هوای نفسشون هستن. (اعراف 176-جاثیه 23-قصص50-محمد16 و ...)

بنابراین لازمه تعریف صحیح هوای نفس رو بدونیم تا ببینیم چه وقتایی داریم از هوای نفس پیروی می کنیم.

Image result for ‫هوای نفس‬‎

هوا ینی خواسته

نفس ینی خود

انسان کلاً هر کاری که انجام میده(هرررر کاری؛ از ریزترین و جزئی ترین کارای روزمره تا بزرگترین تصمیمات سرنوشت ساز زندگی ش) دو حالت داره: یا برای خدا انجام میده یا برای غیرخدا

-          کارایی که به خاطر خدا انجام میشه، اسمش میشه عبادت (به تعبیر زیباتر، اسمش میشه عاشقی... چرا که فقط به خاطر خواستِ معشوق انجام شده)

-          کارایی که به خاطر غیرخدا انجام میشه، دو حالت داره: یا برای دل خودته یا برای خواستِ بقیه

              --اون کارایی که برا دل خودت انجام میدی، اسمش میشه هوای نفس

             --اون کارایی که برای خواست بقیه انجام میدی، اسمش میشه بردگی برای بقیه؛ که نه لذت این دنیایی داره، نه اجر اون دنیایی. ینی اوج بدبختیه که آدم به خاطر بقیه کاریو انجام بده و خودش هیچ سودی نبره! فعلا به این دسته هم کاری نداریم.

کارایی که برا دل خودت انجام میدی، حتی اگه بهترین کار دنیا هم باشه، کوچیک ترین ثوابی در آخرت برات نداره. حتی اگه نماز شب هم بخونی، حتی اگه به تمام مردم دنیا هم کمک کنی، حتی اگه روزه بگیری، حتی اگه یتیم سرپرستی کنی، اگه برا دل خودت باشه، فایده نداره. فوقش اجرت رو در همین دنیا میگیری. هر کاری که انجام بدی و سبک بشی، هر کاری که انجام بدی و خودت خوشت بیاد، هر کاری که انجام بدی و کیف کنی، هر کاری که انجام بدی و بگی آخیش، جزء این دسته محسوب میشه. مثلا وقتی شادیم و از فرط خوشحالی بالا پایین می پریم یا سور می دیم، مثلا وقتی عصبانی هستیم و داد می کشیم یا وسیله ای رو پرت می کنیم یا ناسزا میگیم، مثلا وقتی یه فقیری می بینیم دلمون براش می سوزه یهو و میریم کمکش می کنیم، مثلا وقتی کسیو تمسخر می کنیم یا با دوستمون شوخی می کنیم، مثلا وقتی به خاطر گشنگی میریم یه چیزی می خوریم، مثلا وقتی می خوابیم وقتی که خوابمون میاد، مثلا وقتی به خواستگاری بله میگیم صرفاً چون پولداره، مثلا وقتی دردل می کنیم با یکی در مورد مشکلاتمون تا سبک بشیم، مثلا وقتی از روی فضولی میریم سوال می پرسیم از این و اون، مثلا وقتی یهو هوس شکلات یا بستنی می کنیم و میریم می خریم می خوریم و ... هزاران هزارتا مثال می تونم بزنم از کارای روزمره مون که دقیقاً مصداق پیروی از هوای نفسه. ینی داریم از خواست خودمون پیروی می کنیم. ینی کارایی انجام میدیم که «دلمون می خواد»

Image result for ‫هوای نفس‬‎

حالا دین اسلام چی میگه؟

1-  دین اسلام میاد اول خواسته های خدا رو بهت میگه که در جریان باشی(احکام الهی)

2-  بعد بهت میگه در تمام طول زندگی ت، هر جایی که خواست خودت با خواست خدا یکی نیس، حق نداری از خواست خودت پیروی کنی(آیه 36 سوره احزاب) اگه پیروی کنی، اسمش میشه گناه! بگو خدایا خیلی الان دلم می خواست این کارو می شد بکنم ولی چون خلاف خواستِ توهه، انجامش نمیدم.

3-  بعد میگه توی اون کارایی هم که خواست تو با خواست خدا یکی شده، باز اون کارو نیت کن به خاطر خدا انجامش بدی، نه به خاطر دل خودت! تا اینجوری برات اجر عبادت بنویسن و به کمال انسانی نزدیک تر بشی(که این مرحله ی سوم رو ماها معمولا ازش غافلیم ولی بزرگان اینجوری بودن؛ فرق بزرگان با ماها اینه که نه تنها کارهای واجب و مستحب شون، که تمام شئون زندگی شون، ینی حتی راه رفتنشون، غذا خوردنشون و حرف زدنشون هم عبادته؛ فقط و فقط به خاطر خدا.)

این سه مرحله ای که گفتم، خلاصه «بندگی» بود که به زبون خیلی ساده برات توضیح دادم. بندگی ینی همون هدف اصلی خلقت ما و اومدنمون به این جهان که خداوند در آیه 56 سوره ذاریات می فرماید: «جن و انسان را نیافریدیم مگر برای بندگی»

این مطلبی که نوشتم امروز، مطلب خیلی خیلی خیلی مهمیه که از بزرگان یاد گرفتم... ینی اساس دینه... تقریباً میشه گفت این مطلب تمام رابطه ی انسان با خدا رو به طور خییییییییلی ساده و خلاصه و در حد فهم خودم، تعریف می کنه. اینو گفتم برا اونایی که تئوری شو نمی دونستن. شمام دعا کنین برای منی که میدونستم، لااقل عمل کنم. چرا که دونستن بدون عمل، فایده که نداره هیچ؛ حسرت هم به دنبال میاره.

حالا یه سوال... باید چیکار کرد که پیروی از هوای نفس رو در زندگی مون کم کنیم؟ راهکار تو چیه؟



[ دوشنبه 14 اسفند 1396 ] [ 08:16 ] [ *برف دونه* ] راهکار لطفا!

همون موقع که فیلم «محمد رسول الله(ص)» مجید مجیدی رو پرده ی سینماها بود، با دوستان خوابگاه رفتیم و دیدیمش. من خیلی وقته منتظر این فیلم بودم چون از سال ها قبل می گفتن که مجید مجیدی داره رو یه پروژه ی خیلی عظیم در مورد پیامبر (ص) کار می کنه که کار ساختش چندین سال طول می کشه و من همون وقت متعجب شده بودم که آخه مجید مجیدی رو چه به فیلم تاریخی!! O_o جدیداً این فیلم وارد سینمای خانگی شد و ما خریدیمش و دوباره تونستم فیلم رو با دقت بیشتری ببینم.

همون موقع که این فیلم رو دیدم خیلی خورد تو ذوقم. بعد از دیدنش، مصاحبه ی مجید مجیدی در مورد فیلم رو هم خوندم و بیشتر متاسف شدم.

نمی خوام ریشه به تیشه ی این کار بزنم؛ نمی خوام بی ارزش کنم این همه زحمت رو. نمی خوام ایراد بگیرم به کارگردان شناخته شده ی ایران که همیشه درد دین داشته. ولی معتقدم منصفانه باید نقد کرد، حتی سینماگران معتقد و مومن رو. چرا که قصد، تخریب نیس؛ باید منصف بود.

عمیقاً معتقدم در سینما (و کلاً هنر) قالب نباید بر محتوا چیره بشه. اتفاقی که دقیقاً در فیلم مجیدی افتاد! فیلمی که با آخرین روش های روز دنیا و با هزینه ی حدود 63 میلیارد تومن ساخته شد(بعضی ها عدد بیشتری ذکر می کنن) و در زمره ی فاخرترین فیلم های ایران و جهان از حیث فنی قرار گرفت، فیلمی که در مورد برجسته ترین و مقدس ترین شخصیت دینی مسلمانان عالم ساخته شد(اونم در شرایط بحرانی امروز که مردم دنیا دید منفی نسبت به اسلام و پیامبر اسلام دارن)، فیلمی که سازندگانش از همان ابتدا آن را پروژه ای بین المللی و برای مخاطب جهانی معرفی کردند و برای رسانه ای کردن خبر ساخت و اکرانش بسیار تلاش کردند(در واقع خیلی تو بوق و کرنا کردن!) و در ساخت اون از تیم های متخصص بین المللی استفاده شد(این که آیا واقعا این کار لازم بود یا نه، بماند!) و برای تایید صحت محتوا نه تنها از علمای داخل کشور که از بزرگان سایر فرق اسلامی(از جمله علمای الاظهر) مشورت گرفته شد، فیلمی زیباست که فقط زیباست! همین!! شاید یه مسلمون از دیدنش لذت ببره ولی یه غیرمسلمون تقریبا هیچی نمی فهمه!!! اگه بخوام خیلی رک بگم، باید بگم این فیلم با این همه دبدبه و کبکبه هیچ پیامی نداره! هر کسی که این فیلم رو دید، ازش پرسیدم که به نظرت پیام فیلم چی بود؟! هیچی! هیچ پاسخی نداشت.

من تحسین می کنم دغدغه ی ارزشمند آقای مجیدی رو، من تحسین می کنم که ایشون اینطور تلاش کرد برای اعتلا و معرفی شخصیت فخر کائنات و رسول مهربانی ها؛ اما ازشون این سوالو دارم که آقای مجیدی، شما که این همه زحمت کشیدید و سال ها تلاش کردید و با این همه هزینه این فیلم رو با نگاه بین المللی ساختید، شما یک لحظه خودتون رو بذارین جای مخاطب و به من بگید پیام این فیلم چی بود؟! مخاطب بعد از تماشای سه ساعت از فیلم شما، چی دستگیرش می شه؟ در یک جمله پیام فیلمتونو به من بگید!

Image result for ‫محمد رسول الله فیلم مجید مجیدی‬‎

جا داره اینجا یاد کنیم از فیلم ساز بزرگ سوری، مرحوم مصطفی عقاد سازنده ی فیلم «پیام» یا «الرساله» که در ایران به فیلم «محمد رسول الله» مشهور شد. فیلم این کارگردان هالیوودی با بایکوت مالی شدید سینمای غرب مواجه شد و هیچ حمایتی از طرف هالییود برای ساخت فیلمش نشد اما چنان مشهور شد و چنان تاثیر عمیق گذاشت بر مخاطب که هنوزم که هنوزه ما خیلی راحت برای یک غیرمسلمون، که وقت خوندن کتاب نداره، این فیلم رو معرفی می کنیم و میگیم خلاصه ی زندگی پیامبر اسلام رو می تونی در این فیلم به شکلی صحیح و با دیالوگ هایی به شدت عمیق و ماندگار مشاهده کنی.

«محمد(ص) از قلب ها وارد می شود، نه از دیوارها... و این پیروزی، جاودانه است.»

مصطفی عقاد می تونه ادعا کنه که فیلمش یک فیلم تاریخیه؛ ینی از یه جایی از تاریخ(بعثت)شروع میشه و به یه جایی(فتح مکه) ختم میشه و ماجراهای مهم تاریخی رو که در این سال ها رخ میده با محوریت پیامبر اسلام، بدون هیچ تحلیلی، و بسیار منظم و منسجم تعریف می کنه برای مخاطب و با دیالوگ هایی تاثیرگذار، شخصیت پیامبر رو به مخاطب نشون میده و قضاوت رو بر عهده ی اون میذاره. اون توی فیلمش به جزئیات شخصیت پیامبر نمی پردازه، در واقع فیلمش بیان سیره ی پیامبر نیس، اما با بیان تاریخ مسلم اسلام، مخاطب خودش می رسه به این نتیجه که پیامبر چه شخصیت والایی داشت و چه پیام باشکوهی رو برای بشریت آورد.

Image result for ‫محمد رسول الله مصطفی عقاد‬‎

اما فیلم مجیدی اصلا اینطور نیس! فیلمش اصلاً تاریخی نیس. اتفاقاً خیلی آشفته ماجراهای تاریخی رو ذکر می کنه؛ کسی که مسلمون نباشه که هیچی! اصلا کلا چیزی نمی فهمه! اگه هم مسلمون باشه، فقط اگه اهل مطالعه باشه یه چیزایی دستش میاد که چی به چیه! فیلمش سیره هم نیس! چون توش چیزی از مکارم اخلاق پیامبر نمی بینی اصن! این فیلم صرفاً یک توصیف پراکنده ی هنری-ادبی-عاشقانه ی زیباست از دوران کودکی پیامبر! همین! و جالبه که مجیدی با این تاکیدی که بر نگاه برون مرزی و مخاطب جهانی فیلمش داشته، از تمام ابعاد وجودی پیامبر، صرفاً دست گذاشته روی "مبارک و پربرکت" بودن این وجود نازنین که اتفاقا برای مردم عالم، مشخصا غیرمسلمون ها، خیلی جذابیت نداره و چیز جدیدی نیس! چون اون ها معتقدن مسیح هم پربرکت بود و ذکر معجزه هایی که نعمت برای مردم نازل می کرد، در کتاب مقدس چندین بار اومده! مریم مقدس هم پربرکت بود! حواریون و حتی بسیاری از کشیش ها هم مایه ی خیر و برکت برای مردم بودن! پیروان سایر ادیان هم همینطور؛ اون ها هم معتقدن که شخصیت های مذهبی و مقدس شون، پربرکت بودن و هرجا پا میذاشتن، اونجا پر از آب و غذا و نعمت و برکت می شد!! آیا پیامبر اسلام، حتی در کودکی، فقط پربرکت بودن؟! آیا چیز دیگه ای در زندگی ایشون و شخصیت ایشون نبود که بشه به عالم معرفی کرد؟!

از بزرگ ترین ایرادات محتوایی فیلم، بی منطقی اون هست. منطق فیلم ایرادات اساسی داره. قطعا برای مخاطب، مشخصا مخاطب خارجی این سوال پیش میاد که چطور این فرزند بابرکت و معجزه گر، می تونه دایه ش، حلیمه، رو از بیماری و مرگ نجات بده، اما مادرش رو نمی تونه؟!! می تونه قبیله ای غریب در ساحل رو با معجزه ی ماهی های دریا، از گرسنگی نجات بده اما گرسنگی یاران خودش رو در شعب ابی طالب نه؟!!!

مجیدی در مصاحبه ش گفته که می خواد با فیلمش به مردم دنیا بفهمونه که حضرت محمد(ص) حقیقتاً کیه تا دیگه دلشون نیاد علیه ش کاریکاتور موهن بکشن و ایشون رو به خشونت و جنگ طلبی و مسائل منفی دیگه متهم کنن. من از آقای مجیدی سوال می پرسم که الان مثلا شما می خواستی بگی پیامبر ما خیلی خوبه خیلی صلح طلبه خیلی مهربونه چون در بچگی پربرکت بوده؟! آیا کسی که در کودکی پربرکت بوده، نمی تونه در بزرگسالی خشن و جنگ طلب باشه؟! این چه منطقیه؟! :-/

Image result for ‫محمد رسول الله فیلم مجید مجیدی‬‎

شاید یه مسلمون از دیدن این فیلم خرسند بشه، احساساتی بشه، لذت ببره. بگه وای چقد قشنگ بود! آخی قدرت خدا رو ببین پیامبرش چقد بابرکت و مبارک بود! آخی طفل معصوم هم پدرش رو از دست داد هم مادرش رو... و براش اشک بریزه. صحنه های مربوط به حمله ی لشکر ابرهه، صحنه اون قبیله ی ساحل نشین، صحنه برداشت گل محمدی در اون باغ باصفا، اینا همه از صحنه های زیبای این فیلمه که به شدت مخاطب مسلمون رو-که ماجراهای زندگی پیامبرش رو می دونه- تحت تاثیر قرار میده.

اما واقعیت اینه که برای مخاطب غیرمسلمون، اصلا اینطور نیس! دیالوگ های بسیار پیچیده و ادبی به همراه playbackهای سردرگم کننده، فهم همون یه ذره بُعد تاریخی فیلم رو هم از مخاطب خارجی دریغ می کنه! اتفاقات ناپیوسته و کلیشه ای –که از نظر تاریخی هیچ ربطی به هم ندارن و فقط همه شون می خوان تاکید کنن که این کودک، خیلی بابرکت هست- برای مخاطب غیرمسلمون خسته کننده ست.

و از همه بدتر، پایان نامعلوم فیلم هست! انسان حالت منتظر داره آخر فیلم... و ناخودآگاه میگه: همین؟! تموم شد؟!!

سوالی که باید از مجیدی پرسید، اینه که اگه این فیلم برای مخاطب مسلمان اینطور تیکه تیکه ساخته شده چون مسلمون ها خودشون همه ی این حوادث تاریخی رو از حفظن، پس اصن چرا باید این همه هزینه بشه برای چیزی که مردم خودشون می دونن؟! اگه هم فیلم برا مخاطب خارجیِ غیرمسلمان ساخته شده، چرا اینطور مشوش و تیکه تیکه و بی منطق؟!

Image result for ‫محمد رسول الله فیلم مجید مجیدی‬‎

طبق روند همیشگی نقد نوشتن های من از یک فیلم، ابتدا متن این پست نوشته شد و بعداً رفتم ببینم منتقدین سینما در مورد این فیلم چیا گفتن. جالبه که تمام منتقدین هم مث من معتقدن که فیلم نامه ی این فیلم اینقد ضعیف بوده که کل هزینه ساخت این فیلم رو میشه هدر رفته تلقی کرد!! فراستی، منتقد مشهور سینما، فیلم محمد رسول الله مجیدی رو یک فیلم مشوش و مغدوش معرفی کرده و واژه ی جالبی برای توصیف این فیلم به کار برده: ابتر! من پیشنهاد می کنم حتما نقد کامل فراستی رو بخونی، چون واقعا حرف دل مخاطب رو می زنه و به نکات مهم دیگری هم اشاره کرده که شاید در نگاه اول، به دلیل جاذبه ی تصویری فیلم، پنهون مونده باشه ولی حقیقتا با کمی دقت به چشم میاد.

منتقد دیگه ای در نقد به شخصیت پردازی ضعیف این فیلم، گفته: « حمزه ی مجیدی را که می بینی ناخودآگاه دلت برای آنتونی کوئین تنگ می شود و آن هیبتش!»

من فک می کنم این جمله از یکی از منتقدین دیگه ی سینما، بهترین توصیفی باشه در وصف این فیلم مجیدی: " فیلم بصورت پله وار تنها قصد داشته آنچه را که در روایات آمده به تصویر بکشد و برنامه ای به جهت ارتباط دادن این داستان ها به یکدیگر در قالب یک قصه واحد نداشته است. در واقع محمد رسول الله(ص) بیشتر شبیه چند تکه کلیپ مذهبی است که به یکدیگر متصل شده اند و تشکیل یک فیلم واحد را داده ان!!"

نمی دونم، من متخصص سینما نیستم، شاید واقعا لازم باشه برای رسیدن به جایگاه تاثیرگذاری در سینمای دنیا، اینقد هزینه کنیم و خراب کنیم تا کم کم دستمون بیاد که چجوری یه کار فاخر و تاثیرگذار برای سینمای جهان تولید کنیم. هرچند این سوال برا آدم پیش میاد که واقعاً ضعف در سناریو و شخصیت پردازی ها، چیزی نبود که بشه از همون اول تشخیص داد و این همه هزینه نکرد؟!

همیشه از این متاسفم که ما مسلمون ها، این همه حرف مهم و تازه برای گفتن به دنیا داریم و نمی گیم! حتی وقتی که از نظر فنی و تکنولوژی پیشرفت می کنیم!!!

امیدوارم در آینده شاهد فیلمی بهتر، مدون تر، منطقی تر و موثرتر در مورد مقدس ترین و برترین شخصیت عالم اسلام باشیم.





[ سه شنبه 8 اسفند 1396 ] [ 11:24 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...

اصن بدیِ غرور –این رذیلت اخلاقی ویران کننده- اینه که به هیچ وجه قبول نمی کنی این رذیلت رو داری!!! :)



[ یکشنبه 6 اسفند 1396 ] [ 18:24 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...

از لحاظ تعادل خرد و احساس، معتقدم بهترین آدم ها کسیه که زندگی ش سرشار از احساساته و اونا رو نشون میده ولی در تصمیم گیری ها با خِرد کارشو پیش می بره و احساسات رو درگیر نمی کنه... و بدترینشون کسیه که آدم خشکیه و تا می تونه از نشون دادن احساساتش جلوگیری می کنه و انتظار داره همه احساساتش رو درک کنن، ولی در پیچ و خم های مهم زندگی ش با احساسات تصمیم می گیره!



[ یکشنبه 6 اسفند 1396 ] [ 18:23 ] [ *برف دونه* ] بگو و رد شو...

تعداد کل صفحات : 102 ::     ...  2  3  4  5  6  7  8  ...